سوم : ايمان ، يعنى نايب بايد مؤمن ( علاوه بر خدا و پيغمبر ، دوازده امام را نيز قبول داشته ) باشد . پس نيابت غير مؤمن كافى نيست ، هر چند عمل را برطبق مذهب ما به جا آورد . چهارم : آن كه ذمهء نايب در سال نيابت مشغول به حج واجب نباشد كه وجوب آن منجّز و حتمى باشد . و در صورتى كه جاهل بوجوب باشد يعنى نداند كه حج برخودش واجب است يا مىدانسته ولى غافل است و فراموش كرده ، كه در اين دو صورت نيابت وى عيبى ندارد . و اين شرط شرط صحت اجاره است نه شرط صحت حج نايب . پس هرگاه در حالى كه حج بر خودش واجب بود و از قِبَل ديگرى به نيابت او حج نمايد ذمهء منوب عنه برى شده است ، ولى نايب اجرتى را كه قرار داده مستحق نخواهد بود بلكه مستحق اجرهء المثل خواهد بود ( اجرهء المثل يعنى نرخ